Amarone della Valpolicella 30 Anni by Tenuta Sant'Antonio.

Er zijn wijnen die gemaakt zijn om een mijlpaal te vieren, en andere die – juist vanwege die mijlpaal – iets echt nieuws weten te zeggen. De Amarone della Valpolicella 30 Anni 2020 van Tenuta Sant’Antonio behoort tot deze tweede categorie: het is meer dan een herdenkingslabel, het is een intentieverklaring over wat Amarone zou kunnen worden.

We hebben hem geproefd, en hij trok vanaf de allereerste slok onze aandacht. Drie jaar rijping in tonneaux, een blend op basis van Corvina en Corvinone (70%), Rondinella (20%), Croatina (5%) en Oseleta (5%); een helder robijnrood met paarse reflecties, met een productie van 60.000 flessen. Een diep klassieke basis, geïnterpreteerd met een eigentijdse inslag.

De vraag die hier aan de orde is, ligt gevoelig. Er wordt tegenwoordig veel gesproken over het ‘lichter maken’ van grote rode wijnen. De markt vraagt om meer frisheid, meer drinkbaarheid, minder zichtbare extractie, minder kracht. Toch bestaat het risico – zichtbaar in veel recente interpretaties – dat je, in een poging om een wijn soepeler te maken, hem uiteindelijk van zijn identiteit berooft. Vooral Amarone kan niet zomaar een ‘lichtere’ rode wijn worden: hij zou dan die diepte, die aromatische dichtheid en die langzaam ontluikende karakteristiek verliezen die juist zijn ziel vormen.

Wat Tenuta Sant’Antonio hier bereikt, is een zeldzaam evenwicht. Deze 30 Anni doet geen enkel aspect van zijn aard teniet: hij behoudt de rijkdom van rijp fruit, de gekruide textuur, de warmte, de zijdezachte tannines en die balsamische diepte die eigen is aan de beste Valpolicella-traditie.

De echte prestatie is dan ook een Amarone die niet ‘lichter’ is in enige simplistische zin, maar wel toegankelijker. Ontspannener. Harmonischer. Een wijn die niet probeert indruk te maken door pure kracht, maar wil overtuigen door evenwicht. De structuur is aanwezig, het alcoholgehalte maakt deel uit van het ontwerp, de body is volop aanwezig – en toch lijkt alles gericht op een verrassend dynamische drinkervaring. Frisheid is hier geen moderne aanstellerij, maar een innerlijke kracht die de slok samenhoudt, de reikwijdte vergroot en de contouren verscherpt.

In de neus opent de wijn met een breed maar overzichtelijk profiel: donkere kersen, pruimen, zoete en donkere kruiden, peper, zoethout, cacao en een balsamische nuance die diepte toevoegt zonder de wijn te verzwaren. In de mond laat de wijn zich van zijn beste kant zien: het fruit is rijp maar verre van jamachtig, de tannine is gepolijst, het eikenhout begeleidt zonder te overheersen, en de afdronk biedt zowel spanning als helderheid. Dit is precies waar de Amarone weer een tafelwijn wordt, en niet louter een wijn om bij na te denken.

Dat is misschien wel de meest indrukwekkende prestatie van allemaal: Amarone weer in een bredere gastronomische context plaatsen. Naast gestoofd vlees, wild en gerijpte kazen past deze wijn ook uitstekend bij rijke pastagerechten, ragù, smaakvolle risotto’s, geroosterd vlees, truffelgerechten en het volledige spectrum van de herfst- en winterkeuken – zonder dat hij een bijzondere monumentaliteit vereist.

Het woord waar men naar zou willen grijpen – en dat tegenwoordig bijna ouderwets klinkt – is ‘typisch’. Niet typisch in de zin van voorspelbaar, maar in de meer nobele betekenis: trouw aan het gebied, de druiven, de methode en de smaakherinnering van Amarone. Deze wijn streeft niet naar oppervlakkige moderniteit; hij streeft naar een moderniteit van evenwicht. Hij is eigentijds omdat hij drinkbaar, fris en evenwichtig is. En hij blijft door en door Amarone.

In die zin is de Amarone della Valpolicella 30 Anni van Tenuta Sant’Antonio een van de meest overtuigende uitingen van de nieuwe richting in de grote Italiaanse rode wijnen: hij wordt niet lichter door iets weg te laten, maar door iets te benadrukken. Hij verliest aan gewicht zonder aan inhoud in te boeten.